yaren's profilebEnDeN sOnRa öPüLmÜş DUd...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
bEnDeN sOnRa öPüLmÜş DUdAkLaR dA bAnA dAiR CüMlElEr ARaMaM bEn ...!B€N UNUTTUGUM K@D@R S€N ÖZL€YEBILIR MİSİN.. |
|||||||||||||||||||||||
|
May 19 HİÇ VAZGEÇMEK ZORUNDA KALDIN MI? HİÇ VAZGEÇMEK ZORUNDA KALDIN MI?
Hiç bir insanı unutmak, bir insandan vazgeçmek, Bir insanı hayatından sonsuza kadar çıkartmak zorunda kaldın mı..? Hani ölmüş gibi, hani uzatsan da elini tutamayacağını bilmek gibi... Her an kapından içeri gülümseyerek gireceğini bekleyip ama aslında,hiç gelmeyeceğini bilmen gibi... Ne zor şey değil mi ölmediğini bilmek, Ama ölmüş gibi ulaşılmaz olması artık o insanın sana... Ne kadar katlanılmaz bir gerçek değil mi, sen hala bu kadar sevgili iken...? Özlemek, bu kadar özlemek, etini kemiğini yakarcasına özlemek.. Çok kötü değil mi? Bu kadar özleyip onu görememek, ona dokunamamak onu işitememek...Artık sonunun "di" li hali değil mi? Biliyorsun değil mi? Ne kadar umutsuz bir arayıştır o, Kalabalık caddelerde geçen binlerce yüze bakmak... Belki bir kez daha görebilmek için o yüzü.. Belki biraz önce geçti bu kaldırımdan diye düşünmek. Belki şu an arkamda yürüyen insanların içinde bir yerde demek. Belki şu an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yaşamak ne zordur Değil mi? Ne kadar eritir insanı fark etmeden. Sen de biliyorsun değil mi bunları? Bir sinema koltuğunda sende iki kişi gibi oturdun mu hiç? Hiç iki kişi gibi zevk aldın mı bir konserden yalnız başına. Güzel bir cafe, keşfettiğinde, Güzel bir film seyrettiğinde, Güzel bir şarkı dinlediğinde, güzellikleri oranında eksik kaldıklarını hissettin mi? Paylaşamadığın için onunla. Hiç iki kişilik beyninle yarım insan olabildin mi? Baktığında aynada yüzünün yarısını gördüğün oldu mu hiç? Sana hayatındaki en büyük yoksunluğu yaşatandan Nefret edemediğin.. Oldu mu hiç? Gözünün içine baka baka, kolunu bacağını kesen bir insanın yüzüne, Sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildiğin zamanlar oldu mu hiç? Hayatta inandığın bütün değerleri alt üst eden birisine aşk şiirleri..Yazabildin mi? Onu içinde korumanın..seni yok etmek olduğu zamanlara, FEDA OLDUN MU HİÇ ".... SUSYORUM ARTIK
Ne keyifle okuduğum şiirler ezberimde, ne de bağıra çağıra söylediğim şarkıların sözleri.
Dalgın gözlerle yürüdüğüm caddelerde kayboluyorum... Sonsuz bir inatla sarıldığım radyodan gelen o harika melodilerin de tadı yok?
Peki ya o yağmurda iliklerime kadar ıslanmalarımı kim çaldı benden? Bilmiyorum! Susuyorum artık... Sustukça susuyorum. Sustukça, üzerime gelen insanlardan kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. Ama yine de saplanıyor yüreğime bazı kelimeler. Bazıları da acıtıyor üstelik… Sessiz geceler benim için sığınılan bir liman sanki.
Kendimi bulup bulup kaybettiğim karanlıkta, şöyle bir uğradığım kelime
hazinem de bir anlam ifade etmiyor. Düşünüyorum da bu güne kadar hep;
gibi yazmışım, gibi okumuşum, gibi söylemişim ve en önemlisi; gibi sevmişim... Elbette hiçbir şey, ben ol deyince olmaz. Bunu biliyorum ama zaman da geçiyor hızla.
Tükenmez sandığım bütün sözler bitiyor ve ben de yavaş yavaş tükeniyorum...
Onca yıldan sonra; hayata dair ne kaldı ki elimde? Kocaman bir hiç! Öyleyse neden bunca çaba, neye bunca isyan… Öyle anlamsızki yaşadığım hayat. Her şey az sonra gerçekleşecekmiş gibi duruyor,
elimi uzatıyorum tutmak için, kayboluyor. Benim dışımda kopuyor bütün kıyametler ve ben
kendime uyan bir kıyamet beğenmiyorum… Kalbime bir kurşun sıkacak gönüllü katilimi arıyorum ya da yüreğime su serpecek elin sahibini...
Toprağa ateşi düşürecek, denizi yakamozlarla süsleyecek sesin sahibini… Artık basit şeyler bekliyorum yaşamdan. Örneğin, kimselerin bilmediği sırlarım olmalı ölürken...
Kimselerin gitmediği sokaklarım olmalı... İçimi kanatan özlemlerle yaşlanıp, sonra da
sessizce gitmeliyim bu dünyadan. İşte yine susuyorum; siyah bir geceye dönüyor her anım ve okuduğum her şiir
kanatıyor yaralarımı. İçimdeki çocuk ölüyor...
Yalancı gülümseyişlerle beni ciddiyete çağıran insanları da önemsemiyorum. Elimden kayıp gidenlerden korkmadığımı bilmiyor ki hiç biri…
 Zaman öyle değersiz öyle anlamsız ki.. Kaybettiğim ne dünlerim var oysa hep hayallere dalıp dalıp kaybettiğim… Sana dair özlemleri büyüttüğüm koca bir dünyam var sanıyordum. Dünleri kaybettikçe anlamaya başladım, küçük çok küçükmüş benim dünyam…
Kaçtıkça o beni kovalıyor.''Bir daha aşka dair yazmayacağım!Bana aşkı yazdırmayın!'' diye düşünsemde,ya aşk beni buluyor,ya da aşıklar.Ya aşk vuruyor yüreğime yada yüreğimde aşk acıyor... Bu sefer ''aşk cinayetleri'' başlıklı haberler takıldı gözlerime ve yüreğime.Neredeyse hergün gazete köşelerine yansıyor aşk cinayetleri.Yazık...Hem kızıyorum hem üzülüyorum.Aşkından intihar edenlere de katil olanlara da... Ölenlere de kalanlara da...Yakanlara da yananlara da... Aşk zehir olmamalı...Aşk gibi bir duyguyla ''cinayet'' gibi bir kavram yanyana yakıştırılmamalı.. Sevdiğinin canını alan bir insanın sevgisine kim inanabilir?Evladını boğarak öldüren bir annenin sevgisi ne kadar sevgi ise,aşk cinayeti de o kadar aşk tır... Aşk su gibi hayat vermeli insana.Ama zehir oluyor bazılarına!...Neden? Ne yaşamayı öğretebiliyoruz,ne de sevmeyi... Ne mutluluğu anlatabildik,ne de imtihanı... Ne hayatı anlatabiliyoruz.ne de ölümü... Anlayacağınız şudur ki;kavuşmak için sevilmez!!!...Bilmelisiniz ki ''kavuşmak'' kadar ''özlemek'' de güzeldir.Kimbilir belki ''aşkın kendisi'' kavuşmaktan daha güzeldir? Ve şunu asla unutmayın! Kulak verin bu sese Aşk bilekte yaşanmaz,yürekte yaşanır.. Yürekte yaşanan aşk,kavuşamadığını kırmaz...Kıramaz...Çünkü kıyamaz ''Mangal gibi yürek''derler ya...''Aşk''içinde mangal gibi bir yürek lazım,yumruk olmuş bir bilek değil!!! Aşk'a dair yazmayacaktım ama yinede yazdım.Aşk yazılacak bir duygu değil.Yazılamaz,yaşanır.Aşkı yazmakta zor,yaşamakta... Allah yaşayanlara sabır versin. Aşkı yazarken bazen ellerim acıyor...Tıpkı yüreğim gibi... AğLayasım Var Ama Onu BiLe Yapamıyorum..
Hiç oldu mu sana da böyle?
Eğer yasadıysan, bana yardim et... Ne olur.. İçimde koskoca bir çark var sanki..Tam göğsümde.. Durduramadığım... Bazen hızlanan, bazen yavaşlayan, hiç ama hiç durmayan... Canim yanıyor.. O döndükçe.. Sanki çevresindeki her bir şeyi koparıp götürüyor.. Beni, içimi parçalıyor... Nedenini bilemediğim bir şekilde parça parça içime yayılıyorum... Üşüyorum, İçimde bir uçurum var sanki... sonunu göremediğim.. Sanki her şeyin saçmalığını almışım da içime, Sanki dünyadaki her şeyin en uç noktası gelip sığmış da içime, Bana yer kalmamış... Çıkmak istiyorum... Herşey bitsin istiyorum, Ne varsa olan... En çok da neyi düşünüyorum biliyormusun? Öyle bir şey yazmalıyım ki, öyle bir şekilde anlatmalıyım ki yasadıklarımı, kağıda döküldüğünde teker teker bitsinler.. Teker teker yok olup huzurumu geri getirsinler... Ama olmuyor iste.. Yazamıyorum.. Her yazının sonunda koskoca bir boşluk görüyorum kağıtta.. Bütün yazılarım siliniyor, içindeki hersey gelip yine içime yerleşiyor.. herşey dönmeye başlıyor... Uçurumum derinleşiyor... Biliyor musun, ağlayasım var.. Ama onu bile yapamıyorum.. Susmayı Öğreniyor Yüreğim...
Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup kaybettiğim yerdeyim. İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım. Hangisi daha zor, hangisi daha acı? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa kalıp yanında savaşmalı mı?... Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm yollarsa sana çıkıyor… Kapanmalı artık gözlerim. Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye devam etmeliyim... Yürümeliyim ardıma bile bakmadan, yürümeliyim parçalar değerleri ve sevgileri, yok ederek yaşadığım tüm zamanları... Nasılda acımasız zaman. Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde. Tutup kendi ellerimle koymuştum en yükseğe, sonra keyifle izlemiştim yüceliğini. Ama yine ben bitirmeliyim. Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden. Ya da seni ölene kadar yaşatmalıyım içimde..... Ne kadar zor bir karar.. Bir yanım: “Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek”, derken, bir yanım sakin, sessiz... Zaman geçiyor, acım dinmiyor. Kapanmıyor yaralarım.. Tükenirken ben, aklımda bir tek sen... Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce. Susmayı öğreniyor yüreğim.. BENİM TARAFIMDAN SEVİLMEK BELKİ DE HAYATINDA ÖNEMSEYECEĞİN EN SON ŞEYDİ... Sana sımsıkı sarılmak istiyordum...bir kez görsem, bitirsem içimdeki özlemini bu kadar zor gelmeyecekti senden, sevginden vazgeçmek... Nasıl olsa alışkınım ya seni görmemeye , galiba böyle de başarabilirim... " Ama eğer hissedersen hayatından çekildiğimi bana sana geri dönmemem için şans dile " Neler yazmak istiyorum sana bir bilsen , tek yapabildiğim yazmak olduğundan yine yazıyorum işte! Seni daha önce de yazmıştım ama bu kez
bir daha yazmamak üzere , seni beynimde, içimde bitirerek yazıyorum ya da bitirmek isteyerek...
Ne kadar sürer bilmiyorum ama ben senden ,sevginden vazgeçmek istiyorum. Ben seni severken öylesine sevivermiştim. Dünyaları etrafında döndürmek isteyen bir kalbi bilerek isteyemezdim. Kendimden ve senden habersiz ‘HERŞEYİM’ olmuştun sen... öyle ya sen bir taneydin; eşin benzerin yoktu yeryüzünde. Yaşanmamış ve yaşamamış olsam bile sen özeldin. AŞK özeldi... ‘Yağmurda aşk başkadır’ diyenlere gülüyordum ama şimdi bende yağmurda bi başkayım... Ne kadar gerçeksen o kadar yalandın ... ve ben her seferinde en baştan başladım. Yeniden bir sondayım ama bu kez yeniden başlayacak gücüm yok. Ben senden vazgeçmek istiyorum!
Herkes gibi biri olmanı yada hiç kimse olmanı istiyorum. Sesini duymak için telefonlara sarılmaktan vazgeçmek , ismini duyduğumda içimin titreyip, gözlerimin dolmasından kurtulmak istiyorum. Senin benim için herhangi biri olman ne kadar zor bir bilsen...
zaten kolay ne vardı ki benim için? Sanki seni öldürmemle sevmem arasında hiç bir fark yoktu.
Ve ben hep sevgim yüzünden cezalıydım.
Hiç sonu olmayan bir yolda seninle yürümek ,yeni çıkan filmleri birlikte izlemek, saatlerce sana sarılı kalmak, sadece ama sadece bir kez olsun sana sarılıp uyumak, bir sabah gözlerimi açtığımda yanımda seni bulmak isterken...
sen sevgimle utanmamı sağladığın için galiba gerçekten ‘BİRTANEYDİN’! İşte bu yüzden imkansızlığına hep inandım! Ben yalnız kalıp seni düşünmeyi deli gibi sever olduğumda, sen benim herşeyim olduğunda ben senin için hiç yoktum! Bu yüzden yalnızlıklarım,ağlamalarım,
özlemlerim canını hiç acıtmadı. Benim tarafımdan sevilmek belki de hayatında önemseyeceğin en son şeydi...
Sen beni hiç sevmedin! Ben seni seviyorum dediğimde Seni Seviyordum! Ben seni özlüyorum dediğimde Seni Özlüyordum! Ben senin için ölürüm dediğimde ben senin özleminden zaten ölüyordum... Ve şimdi senin hayatından gidiyorum... Ben kaybettim... Sen kazandın! Artık sesimi duymayacaksın... Sana sımsıkı sarılmak istiyordum , kokunu içime yıllarca bana yetecek kadar çekerek sana sımsıkı sarılmak istiyordum... Gelmedin!
Gelsen yapabilir miydim bilmiyorum... Ben artık gidiyorum... Eğer hayatından çekildiğimi hissedersen, lütfen bana sana geri dönmemem ve seni yeniden deliler gibi sevmemem için şans dile... EN DEĞERLİ İNSAN, KULAĞINDAN GİRENİ YÜREĞİNE GÖMEN İNSANDIR... January 14 Seni Seviyorum demekle iş bitmiyorSeni Yasaklayacağım Kendime
Ben kimlerin oldum bilmeden Neydi peki geride bıraktıklarım Hiç bitmeyecek gibiydi oysa Bitti... Yine ben? En hasret çektiğimi En kavuşamadığımı unutmadım mı? Unuttum... Ama şimdi geçmiyor zaman Unuturum diye bekliyorum Bekledikçe seviyorum. Bazen seni yazmak istiyorum sayfalara Taa en başından beri Bırakıp gidişinden tut geri gelişine kadar Ne biliyorsam senle ilgili. Seni seviyorum diyişini İçten söylemesende yazmak istiyorum sayfalar dolusu. Sana kızmayı hiç beceremedim Gülüşümün arkasına gizledim çoğu kez Oysa duymasanda bağırsam Bağırsamda duymasan... Hiç birşey diyemiyorum sana Boğazımda düğümlenen kelimeler Bundan sonrada diyemiyeceklerim var Ama iyiki defalarca Seni Seviyorum demişim. Biri beni anlasın istemiyorum! Öfkeleniyorum, aptallaşıyorum, susuyorum. Kime anlatmalı yada anlatmamalı Kim benden daha çok üzülür ki? Sana anlatamadıktan sonra Sana diyemedikten sonra sevdamı Neye yarar şuna buna anlatmak... Seni soruyorlar bana Nerde? Gitti mi? Görüşüyor musunuz? Ne yapıyor? Her cevap bir zulüm benim için Duymazdan gelmek Konuyu deiştirmek bir zulüm. Sanada soruyorlardır beni Bilirim umursamadan cevap verirsin Kaç gün geçirdin ki benle? Kaç saat? Gitmekmi? Kalmak mı? Gitmek arayıştır heyecandır Ardına dönüp bakmamak Kendinden emin olmaktır. Ya kalmak? Kalmak neydi? Gül bahçesinde yürümek En güzel gülü aramak O mu? Bu mu? Şu mu? derken Yolun sonuna gelmek Ve geri dönmemek mi? Artık hiç umudum yok Yok işte yok... Sendende yok Git durma git Git ve özgür kalayım Ne kadar umutsuzsan o kadar özgürsün Hiç bu kadar kolay olmamıştı git demek. Aradığın ben deildim zaten Farkındaydım... En çokta bu farkındalığa rağmen Israr edişim utandırıyor beni. Şimdi ağlama zamanı Ben ağladım, gözlerim ağladı Sen bilmedin, ben bilmedim Hiç kimse bilmedi Ağladım yinede, öylesine... Seni yasaklıyacağım kendime Sen bilmeyeceksin Susacaksın yine... Eminim hiç aklına gelmeyeceğim Yıllar geçecek Ben senden geçeceğim Bu ateş geçecek... Seni Seviyorum demekle iş bitmiyor
Gitmiştin.... Yanında benliğimin bir parçasını alıp, Yüreğimi ise yarım bırakıp, Elveda demeden çekip gitmiştin. Başarmıştın.... Geceleri uykumu bölmeyi, Aklımdan çikmamayı, Uzakta olduğun halde beni ağlatmayı başarmıştın. Göstermiştin... şerefsiz birinin nasıl oldugunu, Hırçın tarafını, Gözlerinde yalan söyleye bildiğini göstermiştin. Demiştin... Seni seviyorum diye, Sonsuza kadar senleyim, Korkma hep yanındayım demiştin. Anlamıştım... Herkese güvenilmedigini, Insanların iki yüzlü ola bildiğini, Seni seviyorum demekle işin bitmediğini anlamıştım.  SAHTEKÂR SEVGİLERE
Bir kumar gibi hayat sanki Oyna diyorlar ilk elini Bir oyunun ortasında buluyorum kendimi Tutuşturuyorlar ellerime o sahtekâr zarları Görmedim ki bu kumarda yanıma kar kalanı Ben oynuyorum ama gerçekçi Nerden bilirdim ki herkesin sahteliğini Atıyorum zarları bir bir Zararıma duruyor her biri Sonra ben çekiliyorum diyorum Nereye diyorlar, tutuyorlar beni zorla Kaçamıyorum oynuyorum hep kendi zararıma Yenildikçe yeniliyor Üzüldükçe üzülüyorum Gitmek kaçmak istiyorum Ama kal daha oyun yeni başladı diyorlar Hırs yapıyorum, bu sefer ben kazanacağım diyorum Ama sonra yine ben kaybediyorum Aşklarım, Arkadaşlarım, Sevdalarım, Hepsini bu kumara yatırmışım Hepsi bir bir sahteliğini göstermiş bu oyunda Sonra pılımı pırtımı topluyorum gidiyorum çok uzaklara Dur diyorlar, Sen aşlarını arkadaşlarını sevdalarını istemiyor musun? Gel bir el daha oynayalım belki sen kazanacaksın Yok diyorum… Yalan aşklarım, sahtekâr arkadaşlarım ve yamalı kalmış, El değmiş sevdalarım hepsi sizlerin olsun Ben bu kumardan çekiliyorum Kaçıyorum hayatın en kuytu köşesine Evet, gidiyorum çaresizce tek başıma Çırıl çıplak bıraktı bu hayat kimse yok artık yanımda Her şeyimi aldı kahrolası bu kumarda Ellerim bom boş kaldı bu sahte sevgilerde Yüreğim yaralı bu yalan aşkların biten son gecesinde Ve yolun sonu görünüyor Yalnızlıkla arkadaş olmuş eşlik ediyor yanımda sessizce Evime gidiyor odamda bir köşede ağlıyorum gizlice İçiyorum yalnızlıklar adına yine sessizce Ve kadehimi kaldırıyorum Bütün sahtekâr sevgilere… " a$k " die ßi$e yhkmu$,, sevqi varmı$,, hani sevqi emektir,,
derLer ya yaLanmı$,, FazLa emek,, FazLa deqer zararmı$.. Her$ey yaLanmı$ a$kta ya$ananLar ya$anmamı$ sayıLırmı$.. Zaman qeLip siLermi$iz ßiz hatıraLarı.. qeriye ßir qözLeri kaLırmı$.. Hani qörmedikçe özLersin derler ya o da yaLanmı$.. Seni qünLerce ßekLediqimde anLadım.. Hani aqLadıkça unutursun derLer ya o da yaLanmı$.. Her qece ßa$ımı yastıqa koyup aqLadıqımda anLadım.. a$ık oLunca insanın qözü ßi$e qörmezmi$,, ayakLarı yerden kesiLirmi$,, derLer yaa oda yaLanmı$.. a$k acı çekmek aqLamakmı$,, ßana sırtını dönüp qittiqinde anLadım.. Hani "a$kın ßittiqi yerde NeFretiN ßa$Lar " derLer ya doqruymu$.. $imdi senden NeFret ettiqim için anLadım.. Hani çok özLersin,, deqer verirsin,, onsuz neFes aLamazsın derLer ya ßi anLıkmı$.. qelip qeçiyormu$ her$ey,, $imdiki mutLuLuqumda anLadım.. Hani onLa her$ey tozpemße,, dünya qüzeL,, a$k qüzeL,, onsuz dünya karanLık derLer ya oda ßi anLıkmı$.. Sonraki qüLmeLerimde anLadım,, Hani herkes der ya iLerde ßunLarı hatırLayıp qüLeceksin,, die ßir tek ßu doqruymu$.. $imdi sana qüLüp qeçiyorum.!! ÇIRILÇIPLAK
Küstahlığımı nezaketim götürdü Sadece kendime bakakaldım. Kararsızlık bir an sürdü. Gizlenen insanların ortasında ben kaldım, Çırılçıplak. Selamımı tanıdıklar götürdü. Saygı bekleyince alçaldım. Kararsızlık bir an sürdü. Kendinibeğenmişlerin ortasında ben kaldım, Çırılçıplak. Ağlamayı ölenler götürdü. Kendimi ölmez sanınca ufaldım, Kararsızlık bir an sürdü. Ölülerle dirilerin ortasında ben kaldım, Çırılçıplak. Sonsuzluğu ufuklar götürdü. Yarattığım dünyaların içinde daraldım. Kararsızlık bir an sürdü. Başlangıçla bitiş ortasında ben kaldım, Çırılçıplak. Aydınlığı bulutlar götürdü. Yıldızlara doğru yol aldım. Kararsızlık bir an sürdü. Varanlarla duranların ortasında ben kaldım, Çırılçıplak. Özdemir ASAF December 28 Benim Dünya'm..
HEY SEN... spaceme gizlice bakıp kaça bileceğinimi sanıyorsun...Bak şimdi ayıp ediyorsun...Gelmişken bana iki satır karalamak istermisin...Hadi o zaman o güzel parmaklarını bir kezde benim için çalıştır ve bana iki satır bırak ne dersin...!!!
DİGER ADRESIM TAKIMDAŞLARIMI BEKLERIM ( http://bidenemunitedstates.spaces.live.com/ )
|
|||||||||||||||||||||||
ben sana dostluğumu verdim yalnız kalma diye...
ben sana düşündüklerimi gönderdim
yanılmayasın diye...ben sana KaLbimi veRdim
onu koruyabilceğine inandığım için peki...sen ne yapTın?
herşey gibi kaLbimide fazlalıklar dolabına kaldırdın...
bu kadar mı duygusuzdun?bu kadar mı kör??
bu kadarmı anlayışsızdın?yoksa...bir kalbin yok muydu senin de;
sana "aşk"la bakan gözlerimide kör ettin
ne zararım olduki sana beni öldürdün?
ben sana kalbimi EMANET ETMİŞTİM..!!
|
|
